در اجرا و حمایت ضعف داریم

کارنامه حضور گردشگری ایران در عرصه بین‌المللی نمایشگاه‌های گردشگری و هتلداری در سال میلادی پیش و البته در آغازین ماه‌ سال 2013 با اما و اگر و بیم و امیدهایی همراه شد که مصداق آن برای حضور در نمایشگاهITB برلین، آلمان به روشنی نمود پیدا کرد. گرچه پس از پشت سرگذاشتن یکسری ابهامات اجرایی بالاخره ورود کاروان گردشگری ایران به پشتوانه بخش خصوصی به این بروس بین‌المللی گردشگری محقق شد اما مسئله‌ای که در این مطرح است و بخش خصوصی بر آن معترض است، فقدان‌ها و ضعف‌هایی است که فرصت حضور مستمر و مفید ایران در عرصه بین‌المللی نمایشگاهی را سلب می‌کند. به اعتقاد فعالان این بخش متاسفانه مسايلی از جمله ضعف استراتژی، برنامه‌ریزی مناسب و مشخص در گزینش نمایشگاه‌های پربازده، عدم اطلاع‌رسانی به موقع و نیز سیاستگذاری نادرست در امور اجرایی حضور ایران در نمایشگاه را تضعیف کرده و البته راه‌حلی که در این میان بر آن تاکید می‌شود، لزوم یکسری تغییرات و بازنگری‌ها در سیاستگذاری‌ اجرایی نمایشگاه‌های بین‌المللی خارجی، واگذاری و تفویض اختیارات اجرایی به بخش خصوصی و نیز تقویت رویکرد حمایتی بخش دولتی است.

مجریان ضعیف عمل کردند
محمد ناصر گلدوست، دبیر انجمن صنفي دفاتر خدمات مسافرت هوایي و جهانگردي ایران و مدیریت شرکت مسافرتی ملل توانا در این رابطه با اشاره به ضعف حضور فعالان عرصه گردشگری بخش خصوصی در نمایشگاه‌های مطرح این صنعت به ویژه ITB برلین و FUTUR اسپانیا در سال اخیر بخش دولتی را در عرضه امکانات نمایشگاهی ناتوان ارزیابی می‌کند و بر این باور است که واگذاری امور اجرایی به بخش خصوصی عامل موثری در رفع کم‌‌رمقی حضور فعالان گردشگری و هتلداری است.
وی در این رابطه تصریح می‌کند: عدم هماهنگی مجریان امور نمایشگاهی با بخش خصوصی در گزینش نمایشگاه‌ها، تاخیر و تعلل در اطلاع‌‎رسانی به موقع و عدم ایجاد فضای نمایشگاهی و امکانات مطلوب برای بخش خصوصی از کیفیت حضور فعالان گردشگری در برخی از نمایشگاه‌های موثر بین‌المللی کاسته و انگیزه حضور را از بخش خصوصی سلب کرده است.
وی مزایای واگذاری مسئولیت امور اجرایی نمایشگاه‌های بین‌المللی خارجی به بخش خصوصی را ارتقا، ایجاد انگیزه و تقویت حضور کمی و کیفی و همچنین صرفه‌جویی در هزینه‌های تخصیصی برمی‌شمرد و ایجاد تشکل و کارگروهی با محوریت بخش خصوصی و تخصیص بودجه کافی به منظور معرفی و تبلیغ پتانسیل‌های گردشگری کشور را از جمله شروط موفقیت حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی عنوان می‌کند.
گلدوست با اشاره به بستر مناسب تبلیغات و بازاریابی در نمایشگاه‌های بین‌المللی و لزوم حمایت بخش دولتی از این بستر، واگذاری مسئولیت کلیه امور اجرایی از جمله اجاره زمین، غرفه‌آرایی، امور تبلیغات، بازاریابی نمایشگاه‌های خارجی و ... به بخش خصوصی را اقدام حمایتی سازنده و موثری می‌داند و تشریح می‌کند: جامه عمل پوشاندن به این حمایت با توجه به اشراف و آگاهی فعالان بخش خصوصی بر مقاصد و ظرفیت‌های گردشگری کشورهای مجری نمایشگاه‌های گردشگری نه تنها موجبات بهره‌برداری بهینه بودجه اختصاص و اهداف نمایشگاه در جهت مطلوب را محقق خواهد ساخت بلکه تحقق آرمان جذب هفت و نیم میلیون گردشگر به کشور را نیز یک گام به جلو می‌برد.
در گفت‌وگو با مدیر عامل هلدینگ گردشگری هتل‌های بین‌المللی پاسارگاد نیز که حضور در چند دوره از نمایشگاه‌های ITB برلین، FUTUR اسپانیا، BIT میلان و ATM دبی را در کارنامه فعالیت خود تثبیت کرده است، بر ضعف اجرایی تاکید و تصریح شد.
ایمان زارع‌نیا، مدیر عامل این هلدینگ با انتقاد از ضعف عملکرد مجریان کنونی امور نمایشگاه‌ها در بخش بین‌المللی بر تضعیف حضور برند گردشگری ایران در عرصه نمایشگاه‌های بین‌المللی این صنعت تاکید و خواستار تغییر و بازنگری رویکرد سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در زمینه واگذاری مسئولیت اجرایی امور نمایشگاه‌های بین‌المللی خارجی شد.
وی در این رابطه توضیح داد: کیفیت حضور غرفه ایران تا سال 2011 که نمایشگاه‌های بین‌المللی خارجی با هماهنگی مجری قبلی انجام می‌گرفت، از انسجام و برنامه منظم‌تری برخوردار بود. گرچه کاستی‌هایی از جمله تاخیر در حمایت مالی از سوی سازمان وجود داشت اما با مشکلاتی از جمله نامشخص بودن برنامه، ناهماهنگی اجرایی و تعلل در اطلاع‌رسانی که در نهایت منتج به عدم جانمایی مناسب غرفه و افت کیفیت حضور گردشگری ایران در شماری از نمایشگاه‌های بین‌المللی از جمله برلین آلمان روبه‌رو نبودیم.
وی در ادامه با تاکید بر این‌که حضور کمی و کیفی برند گردشگری ایران در عرصه بین‌المللی نیازمند تدبیری اساسی است، بر لزوم تغییر رویکرد اجرایی و نظارتی سازمان در امور نمایشگاهی تاکید و تحق این مهم را امری اجتناب‌ناپذیر برشمرد.
لزوم حمایت جدی است
دبیر انجمن صنفي دفاتر خدمات مسافرت هوایي و جهانگردي ایران با اشاره به این‌که در حال حاضر بخش خصوصی چشم نگرانی به حمایت سازمان دارد، بر نقش و اهمیت حامی و ناظر بودن سازمان میراث فرهنگی در جهت حضور موفق نمایشگاهی کشور در عرصه بین‌المللی تاکید و خاطرنشان می‌کند: وقتی بخش خصوصی وارد میدان اجرایی شد، سازمان میراث فرهنگی مکلف است در راستای تحقق نقش حمایتی و نظارتی خود در امور گردشگری راهگشایی‌های ممکن را جهت رفع مسايلی از جمله اخذ روادید، انجام امور گمرکی، تسهیل هزینه‌های مالی، رایزنی با کنسولگری‌های کشورهای مقصد نمایشگاه صورت دهد. به هر حال این انتظار وجود دارد که سازمان به عنوان متولی و مسئول بخش گردشگری کشور مسیر را هموار و موانع و مشکلات حضور را از پیش‌روی حضور فعالان بردارد و بر نحوه صحیح بهره‌برداری از بودجه اختصاص یافته جهت امور نمایشگاهی نظارت مستقیم داشته باشد.
زارع‌نیا نیز با اشاره به افزایش هزینه‌های امور نمایشگاهی از جمله افزایش سه برابری هزینه اجاره غرفه نسبت به سال گذشته و ناتوانی بخش خصوصی در پرداخت کلیه این هزینه‌ها، حمایت مسئولان گردشگری کشور را در راستای ارتقای حضور کمی و کیفی گردشگری ایران در نمایشگاه‌های بین‌المللی و تخصصی صنعت گردشگری سازنده و ضروری ارزیابی کرد.
افشین عزیزی، مدیر عامل شرکت بین‌المللی ایرانگردی و جهانگردی آزادی(آیتو) نیز در این رابطه می‌گوید: متاسفانه در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها و بروز مشکلات متعدد، سخت‌گیری‌ در خصوص اخذ روادید به کشورهای حوزه شینگن افزایش چشمگیری داشته و موجب شده تمایل بازرگانان و تجار ایرانی برای سفر به این کشورها کاهش یافته است.
وی با اشاره به این‌که افزایش بی‌سابقه نرخ ارز و بلیط هواپیما، انگیزه‌ جهت سفر به دیگر کشورها را کمرنگ کرده و لغو چندین تور نمایشگاهی در شش ماه گذشته را موجب شده است، تحریم ایران و عدم صدور روادید به ویژه در خصوص کشورهایی نظیر انگلیس، کانادا، آمریکا و حوزه شینگن، افزایش نرخ ارز و افزایش نرخ بلیط هواپیما را از عمده‌ترین مشکلات اخیر حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی برمی‌شمرد و خاطرنشان می‌کند: بهتر است مسئولان ذیربط به دنبال چاره مناسبی برای حل این مشکلات باشند در غیر این صورت صنعت توریسم و گردشگری کشور با بحران مواجه خواهد شد.
استمرار در این صحنه تبلیغی را از دست ندهیم
ایمان زارع‌نیا، مدیر عامل هلدینگ گردشگری هتل‌های بین‌المللی پاسارگاد در ادامه همچنین با اشاره به عدم حضور این هلدینگ هتلی در نمایشگاه ITB برلین-آلمان پس از چهار دوره حضور متوالی خاطرنشان کرد: در صورت تدوام مشکلاتی از قبیل آن‌چه در جریان روند حضور در نمایشگاه برلین (مطرح شدن بدهکاری پیشین ایران و عدم ورود بخش دولتی به نمایشگاه) رخ داد، تردیدی نیست که با این روند کیفیت حضور گردشگری ایران به شدت تنزل خواهد کرد.
وی با اشاره به فضاسازی‌ منفی علیه ایران در صحنه بین‌المللی و تحریم‌های اقتصادی در شرایط کنونی حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی را یکی از فاکتورهای موثر علیه این تبلیغات منفی عنوان کرد و گفت: حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی گردشگری مطرح دنیا نقش بسیار مهمی در توسعه ارتباطات با شرکت‌ها، کارگزاران و سایت‌های بین‌المللی گردشگری در عرصه بین‌المللی دارد که این بهره‌برداری مشروط بر حضور مستمر در این صحنه است؛ فرصت حضوری که بی‌تردید بهترین صحنه تبلیغی جهت ارايه توانمندی‌های گردشگری ایران به شمار می‌رود اما جای تاسف دارد که این فرصت از برند گردشگری ایران در شماری از نمایشگاه‌های مطرح گردشگری دنیا سلب شد.
زارع‌نیا در ادامه بر لزوم حضور در نمایشگاه‌های گردشگری که بیش‌ترین بازدهی و اثربخشی را در جذب و ورود گردشگر به کشور دارد، تاکید کرد. وی با اشاره به حضور هلدینگ گردشگری هتلی پاسارگاد در دو دوره از نمایشگاه ATM دوبی- امارات متحده عربی، این نمایشگاه را بزرگ‌ترین نمایشگاه‌‌های گردشگری خاورمیانه برشمرد و آن را بازار هدف بسیار مطلوبی جهت معرفی ظرفیت‌ها و پتانسیل‌های گردشگری ایران به گردشگران این مناطق به ویژه مسلمانان و در نتیجه در ارتقای رشد ورود گردشگر به کشور موثر دانست.
مدیر عامل شرکت بین‌المللی ایرانگردی و جهانگردی آزادی(آیتو) نیز بر حضور مستمر شرکت در غالب نمایشگاه‌های بین‌المللی بر عرصه حضور موثر در نمایشگاه‌های بین‌المللی تاکید کرد.
عزیزی در این رابطه با اشاره به اهداف حضور شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی این عرصه را فرصتی مناسب جهت شناسایی بازارهای هدف دنیا و معرفی محصولات و دستاوردهای با کیفیت ایرانی در بازارهای جهانی بر‌شمرد و شناسایی این مجموعه به شرکت‌کنندگان، ایجاد ارتباط با آن دسته از دفاتر خدمات مسافرتی که به کشورهای مختلف گروه‌های توریستی اعزام کنند و همچنین ترغیب آن‌ها به گنجاندن سفر ایران در تقویم برنامه‌هایشان را از مهم‌ترین مزیت‌های حضور شرکت در این رویدادهای بین‌المللی عنوان کرد.

میهمان‌نوازی از عصـای سفیـد

به مناسبت روز جهانی نابینایان

بر طبق آمارهای اعلام شده بیش از 180 میلیون نفر مبتلا به اختلالات بینایی در جهان زندگی می‌کنند که از این آمار 40 میلیون نفر نابینای مطلق و 135میلیون نفر نیز نیمه‌نابینا هستند. در ایران به گفته مسئولان سازمان بهزیستی کشور رقم افرادی که دچار اختلال در بینایی هستند و جزو افراد نابینا یا کم‌بینا محسوب می‌شوند به حدود پانصد و پنجاه هزار نفر می‌رسد که از این تعداد حدود صد و بیست هزار نفر نابینای مطلق هستند.
این آمارها نشان می‌دهد که نابینایان و کم‌بینایان با این شمار روزافزون یکی از گروه گردشگرانی هستند که سهم درخورتوجه‌ای از متقاضیان صنعت گردشگری را دارند و می‌توانند در درآمدزایی برای صنعت گردشگری و هتلداری سهم‌آفرینی کنند. البته بدیهی است این سهم‌آفرینی به دلایل شرایط خاص‌تری که این افراد در آن قرار دارد منوط به بسترسازی‌های لازم برای جذب و ورود این گروه از گردشگران به چرخه صنعت گردشگری است.

مهیاسازی استانداردها نیاز است
به اعتقاد کارشناسان، توسعه و تسهیل «گردشگری نابینایان» مشروط بر مناسب‌سازی زیرساخت‌ها برای این گروه از گردشگران است. اما همان‌طور که می‌دانیم پیش از هر اقدامی آن‌چه این بسترسازی‌ها را تسهیل و تقویت می‌کند؛ تعریـف ضـوابط، قوانین و استانداردهایی است کـه قـرارند این زیرساخت‌ها را برای معلولان و به ویژه نابینایان مهیاسازی کنند.
محمد ایزدیار، ريیس بخش مراکز اقامتی، پذیرایی و استانداردسازی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با تاکید بر ضرورت پیش‌بینی امکانات و تجهیزات رفاهی و خدماتی برای گردشگری معلولان در رابطه با ضوابط می‌گوید: «به منظور بهره‌مندی افراد معلول از خدمات مراکز اقامتی و پذیرایی و برای این‌که دست‌کم رفاه حال این دسته از گردشگران لحاظ شود، ضابطه‌هایی پیش‌بینی شده است اما نکته درخور تامل این است که ضوابط موجود، بیش‌تر ناظر بر احداث و بهره‌برداری از این واحدها است و به منظور تسهیل اقامت و تقویت ارايه خدمات به معلولان و نابینایان در زمینه مناسب‌سازی تجهیزات، وسایل و تاسیسات محیطی و نیز فضاهای داخلی این مراکز به تشریح پرداخته نشده است.»
اگر نگاهی نیز بر ضوابط و استانداردهای ناظر بر احداث و تجهیز تاسیسات و خدمات گردشگری بیندازیم به این نتیجه خواهیم رسید که تا رسیدن به افق تحقق توسعه گردشگری نابینایان، هنوز راه هموار نشده و اگر در بدو ورود به مراکز اقامتی و پذیرایی از متناسب‌سازی‌های محیطی تنها وجود رمپ‌های ورودی و خروجی را شاهد بودیم، نباید متعجب شد. گرچه در مراکز اقامتی با ساختمان و تجهیزات فرسوده این حداقل مناسب‌سازی برای میهمانان نابینایان و معلول نیز پیش‌بینی نشده است. البته ایزدیار به پیش‌بینی «هتل بیمارستان» برای میزبانی این گروه از گردشگران اشاره کرد که می‌تواند افق روشنی را پیش‌روی توسعه گردشگری نابینایان در کشور قرار دهد.

هتل‌ها تجهیزات ممکن را ندارند
اما پس از گذر از استانداردها و ضوابط به زیرساخت‌ها می‌رسیم. هر وقت صحبت از «زیرساخت» می‌شود، پای مراکز اقامتی به میان می‌آید. آن‌چه نمی‌توان انتظار داشت تحقق گردشگری نابینایان در این راستا است؛ زیرا تا استانداردها و ضوابطی که این توسعه را تسریع کند، تدوین و تعریف نشود نمی‌توان در این روند پیشرفتی را شاهد بود.
حمدالله خواجه حسینی، کارشناس دفتر توانمندسازی معلولان سازمان بهزیستی کشور با اشاره به این که معلولان جسمي اعم از ناشنوايان، نابينايان و آنان كه داراي محدوديت‌های حركتي هستند نيز مانند هر كس ديگري حق بهره‌مندی از خدمات و تجهیزات گردشگری را دارند، در این رابطه می‌گوید: «لازم است تجهيزات و خدماتي متناسب با توانايي نابینایان در سايت‌ها ايجاد شود و اين امر نه تنها مستلزم پشتيباني از قوانين حمایتی است بلکه تجهیز زیرساخت‌های گردشگری را می‌طلبد.»
«فقدان متناسب‌سازی محیطی و امکانات مراکز اقامتی یکی از موانع مهمی است که توسعه گردشگری نابینایان را با چالش رو‌ به‌ رو می‌کند. در حال حاضر نه تنها امکان دسترسی و بهره‌مندی جاذبه‌های تاریخی و طبیعی برای افراد معلول مناسب‌سازی نشده است بلکه بسیاری از مراکز اقامتی امکانات و تجهیزات لازم را برای میزبانی مطلوب از این گروه میهمانان خود ندارند.»
«غالب هتل‌ها طبقات پایین این مراکز اقامتی را برای اقامت افراد نابینا در نظر می‌گیرند و واقعیت این است که امکان استفاده و بهره‌مندی این افراد از طبقات بالایی هتل تنها به دلیل عدم تجهیزات استاندارد و متناسب با وضعیت نابینایان محدود می‌شود.
با نظر به این مسايل و مسايلی از این دست، اگر چه بسیاری بر این باورند که مناسب‌سازی با زیباسازی تناقض دارد اما با پذیرش این اصل که همگان حق بهره‌برداری از اماکن اقامتی و گردشگری را دارند، می‌بایست اولویت و ارجحیت مناسب‌سازی را بر زیباسازی هتل‌ها پذیرا بود.»

نصب علايم راهنما را فراموش نکنیم!
در تجهیز مراکز اقامتی دو فاکتور ایمن‌سازی و انتقال اطلاعات محیطی، از عواملی به شمار می‌رود که در میزبانی مطلوب از این گروه از میهمانان هتل اهمیت بسیار بالایی را داراست.
خواجه حسینی در این زمینه این‌گونه توضیح می‌دهد که نابینایی طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود و با توجه به این مساله که این میهمانان اطلاعات محیطی محدودی دارند، ایجاد و پیش‌بینی علايم راهنمایی در هتل به منظور انتقال اطلاعات محیطی برای آن‌ها ضروری است.
این علايم هدایت‌کننده عبارتند از:
• نصب موزايیک‌های برجسته بر روی سطوح و کف
• نصب علايم راهنمای گویا یا بِریل در ورودی‌ها و خروجی ها همچون آسانسور، اتاق و ....
علاوه بر این، برداشتن و رفع موانع محیطی تا حد امکان (لبه‌دار بودن اتاق‌ها، میله‌ها و ...)، پرهیز از ایجاد پله‌های غیرضروری در فضاهای داخلی، ایجاد کنتراست و تضاد رنگ‌ها در دکوراسیون داخلی هتل‌ها، متناسب‌سازی کلیه مداخل ورودی و خروجی از جمله احداث رمپ‌های استاندارد و نیز نصب در و پنجره‌های کشویی از فاکتورهای در خورتوجه‌ای است که برای تسهیل اقامت این‌گونه افراد در هتل می‌بایست پیش‌بینی شود.

میهمان‌نوازان خوبی باشیم
شاید به عقیده برخی این مهیاسازی امکانات و تجهیزات برای میزبانی از میهمانان نابینا هزینه‌بر تلقی شود؛ این‌جاست که پای مهم‌ترین فاکتور تسهیل و توسعه گردشگری نابینایان به میان می‌آید؛ آموزش.
خواجه حسینی عدم ارايه آموزش‌های لازم به نیروی‌های انسانی و کارکنان مراکز اقامتی را یکی از چالش‌های قابل‌حلی عنوان می‌کند که رفع آن به تسریع و تسهیل توسعه گردشگری کمک شایان توجهی خواهد کرد.
«به منظور راهنمایی دقیق و اصولی نابینایان در راستای تامین امنیت و ارتقای اطلاعات محیطی این گروه از میهمانان در هتل، بر کارکنان واجب است که آموزش‌های لازم را در این زمینه فراگیرند. از جمله این نکات و ریزه‌کاری‌ها عبارتند از دقت در نحوه راه رفتن و همگامی با این میهمانان، تشخیص نیاز آنان مبنی بر این‌که کجا به کمک و راهنمایی نیازمند هستند و کجا می‌توانند به طور مستقل عمل کنند.»

مناسب‌سازی حمل و نقل هدفدار شود
تردیدی نیست که در ارکان سفر حمل و نقل پیشگام اقامت است و از فاکتورهایی است که متناسب‌سازی آن برای توسعه گردشگری نابینایان ضرورتی انکارناپذیر است. خواجه حسینی در این زمینه تصریح می‌کند: مهم‌ترین مشکل نابینایان در استفاده از وسایل حمل و نقل عدم هدایت و راهنمایی آن‌ها به ایستگاه‌ها و پایانه‌های حمل و نقل است. این در حالی است که مناسب‌سازی محیط می‌بایست هدفدار بوده و از یک مبدا شروع و به یک مقصد ختم شود. از این رو می‌بایست در تسهیل حمل و نقل نابینایان به این مهم توجه داشت که حتما مسيرها و راهنماها آنها را به تقاطع‌ها و چهارراه‌ها رهنمون کند.
اما آن‌چه در مناسب‌سازی‌های محیطی پیرامون حمل و نقل نابینایان باید در نظر داشت:
• پایین بودن پله‌های ورودی این وسایل تا حدامکان
• وجود علايم راهنمای بریل و گویا که امکان هدایت این افراد را تسهیل می‌کند.
• و از همه مهم‌تر آموزش کارکنان حمل و نقل به منظور برخورد درست و اصولی با این گروه از گردشگران.

دست یاری را محکم بفشاریم!
بدیهی است، افزایش هزینه‌های گردشگری، عدم دریافت آموزش‌های موردنیاز برای تعامل و برخورد صحیح و اصولی و نیز عدم متناسب‌سازی محیطی مراکز اقامتی و گردشگری از عواملی هستند که روند توسعه گردشگری نابینایان را کند می‌کنند.
هم اکنون تامین هزینه‌های کنونی خدمات گردشگری (اقامت و حمل و نقل) و نیز تورهای مسافرتی با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و عدم اشتغال غالب این گروه از گردشگران، مقدور نیست و این موضوع گردشگری نابینایان را با مانع بزرگی روبه‌رو می‌سازد. از این رو، کاهش این هزینه‌ها برای افراد معلول می‌تواند یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش‌روی توسعه گردشگری نابینایان را از میان بردارد.
خواجه حسینی در این رابطه بر این باور است که گردشگری نابینایان در صورتی محقق خواهد شد که تمامی ارگان و نهادهای ذیربط به ویژه سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولی گردشگری کشور، دست یاری یکدیگر را به محکمی بفشارند.
این کارشناس توانبخشی با تشریح ماده 2 قانون جامع حمایت از حقوق معلولان مبنی بر مناسب‌سازی اماکن عمومی و خدمات شهری و نیز ماده 4 مبنی بر بهره‌مندی این افراد از امکانات فرهنگی، آموزشی و نیز بلیط وسایل حمل و نقل شهری و عمومی (اتوبوس، قطار، کشتی و هواپیما) به صورت نیم‌بها و با احتساب تخفیف، همکاری و مساعدت سازمان‌ها و نهادهای دست‌اندرکار در راستای تحقق و حمایت از این دو ماده را به منظور توسعه و تسهیل گردشگری نابینایان بسیار تاثیرگذار برمی‌شمرد.
وی با توضیح این‌که هم اکنون همکاری و تعامل ارگان‌های اجرایی دست‌اندرکار در حد انتظار نیست، تصریح می‌کند: «گرچه برخی حمایت‌ها صورت گرفته ولی مقطعی بوده و لزوم نهادینه شدن این تسهیلات و حمایت‌ها انتظار می‌رود. متاسفانه هم اکنون در راستای حمل و نقل که یکی از ارگان اصلی سفر به شمار می‌رود هیچ حمایت و تسهیلاتی از سوی ارگان‌های دست‌اندرکار برای نابینایان منظور نمی‌شود. حتی جالب است که بدانید برخی از شرکت‌های هواپیمایی خصوصی نه تنها زیر بار احتساب بلیط افراد معلول به صورت نیم‌بها نمی‌روند بلکه در بخشنامه‌های خود اعلام کرده‌اند که از پذیرش افراد با معلولیت‌های جسمی و حرکتی نیز خودداری می‌کنند.»

بسترسازی برای پرورش راهنمایان تور گردشگری سفید
با پیش کشیدن بحث «گردشگری نابینایان» موضوع سفرهای گروهی نیز پررنگ‌تر می‌شود. از آن‌جا که افراد نابینا به دلیل محدودیت جسمی به سفر تنهایی نیستند و غالبا به صورت گروهی مسافرت می‌کنند، سفرهاي گروهي که در قالب تور است بهترین گزینه برای آن‌هاست.
تردیدی نیز نیست که "تور ليدر" یا به گفته دقیق‌تر "راهنمای تور" از اركان مهم سفرهای گروهی است.
در واقع کلید موفقیت و نتيجه تمام زحمات یک دفتر خدماتی در دست راهنمای تور است و اين لیدر است كه نقش مهمي در رضايت گردشگران ايفا مي‌كند و آن‌چه به جرات می‌توان گفت این است که یکی از عواملی که توسعه گردشگری نابینایان را تسریع خواهد کرد، تربیت و پرورش راهنمایان تور برای برگزاری تور این گروه از گردشگران است.
ابراهیم پورفرج؛ ریاست جامعه تورگردانان ایران با اشاره به شمار محدود راهنمایانی که قابلیت برگزاری تور برای معلولان و به ویژه افراد نابینا را دارند در این رابطه تصریح می‌کند: «هم اکنون در دوره‌های آموزشی تورگردانی یا راهنمایان تور مراکز و موسسات آموزشی آزاد (کوتاه مدت) و نیز دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی(بلند مدت)، پیرامون آداب و الگوهای رفتاری صحیح و علمی در برخورد با افراد معلول و نابینا، هیچ عنوان یا واحد درسی تدوین و پیش‌بینی نشده است.
مدیر عامل شرکت پاسارگاد تور معتقد است که برگزاری تور برای این گروه از گردشگران به دلیل اهمیت انتقال اطلاعات، شرایط محیطی و نیز تجسم فضا و جاذبه‌های گردشگری و نیز آگاهی آن‌ها از آداب و الگوهای رفتاری صحیح و علمی، تخصص و مهارت ویژه‌ای را می‌طلبد و آموزش‌هایی که می‌بایست به این گروه از راهنمایان تور داده شود، فراتر از آموزش‌هایی خواهد بود که راهنمایان دیگر موظف به گذراندن آن هستند.
«پرورش چنین تورگردانانی مستلزم این است که متولیان و دست‌اندرکاران بخش آموزش حوزه گردشگری(سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، مراکز و موسسات آموزشی آزاد و دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی) با همکاری و تعامل با یکدیگر شرایط و بستر لازم را برای تدوین و اجرای دوره‌های آموزشی تخصصی برای تورگردانان علاقه‌مند به این حوزه گردشگری فراهم کنند.»

آموزش را جدی بگیریم
حسین عبادتی زیارتی، مدرس دوره‌های راهنمایان تور نیز که تاکنون تجربه راهنمایی چند تور تخصصی را برای افراد معلول و نابینا داشته است، بر این عقیده است که گرچه برخی از اساتید جسته و گریخته در کلاس‌های آموزشی به این مساله می‌پردازند اما برای رفتار اصولی و صحیح با این گروه گردشگران با توجه به این‌که بیشتر گردشگران ایران فرهنگی هستند و غالب این گردشگران نیز میانگین سنی بین 65-60 را دارند که در میان آنها نیز افراد معلول و نابینا به چشم می‌خورد لزوم تبیین و تدوین عناوین آموزشی برای پرورش علمی تورلیدران بسیار ضروری است.
این راهنمای تورهای ورودی و خروجی بر این باور است که آموزش مهارت‌های لازم به منظور شناخت مشكلات و نيازهاي ويژه معلولان براي تمامی افراد و كادر پرسنلي در تمام مراكز توريستي و مسافرتي از ضرورت‌هایی است که می‌بایست در جهت تحقق آن گام برداشت و یکی از اقدامات سازنده در راستای تحقق این مهم نیز همکاری سندیکاها و انجمن‌هایی از جمله انجمن نابینایان و ... در راستای ارايه این آموزش‌هاست. وی بر سایر محرومیت افراد نابینا در مقوله گردشگری تاکید و می‌گوید: با وجود دامنه گسترده‌ای از اطلاعات فرهنگی و گردشگری مجازی در اینترنت متاسفانه هیچ تجهیزات و امکاناتی برای بهره‌مندی افراد نابینا از این اطلاعات سایت‌های فرهنگی و گردشگری وجود ندارد.

اطلاع‌رسانی را تقویت کنیم
این روزها راه‌اندازی بانک‌های اطلاعات گردشگری و توسعه گستره اطلاع‌رسانی مجازی یکی از اقدامات است که تمامی کشورها برای توسعه صنعت گردشگری به جد پیگیر آنند و شکی نیست که در توسعه گردشگری نابینایان نبايد از این مهم غافل بود.
خواجه حسینی با انتقاد از فقدان اطلاعات گردشگری به منظور استفاده افراد نابینا در این رابطه می‌گوید: «مناسب‌سازی اطلاعات گردشگری به منظور استفاده این افراد از عواملی است که می‌تواند این گروه از گردشگران را به شرکت در سفرهای گروهی ترغیب کند.»
واضح است که نابینایان برای استفاده از این اطلاعات نیاز به گویاسازی یا بریل کردن آن دارند. با توجه به این‌که در حال حاضر نرم‌افزارهایی برای بریل و گویا کردن اطلاعات وجود دارد و همچنین محدودیت در فضای مجازی برای افراد نابینا کمتر است، اگر کانون‌های گردشگری اطلاعات و جاذبه‌های گردشگری را به صورت بریل و گویا در اختیار گردشگران نابینا قرار دهند، می‌توان به چشم‌انداز ارتقا و تسهیل گردشگری امید داشت.»